external image darwin.jpg

O Kάρολος Δαρβίνος γεννήθηκε 12 Φεβρουαρίου 1809 και πέθανε στης 19 Απριλίου 1882.
Ήταν Άγγλος φυσιοδίφης και γεωλόγος, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως ο θεμελιωτής της θεωρίας της εξέλιξης. Ήταν ο εισηγητής του μηχανισμού της φυσικής επιλογής.
Ο Δαρβίνος ανέπτυξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη φύση, όταν σπούδαζε ιατρική στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.
Ανάμεσα στους μεγάλους επιστήμονες που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και την ύπαρξή μας (Κοπέρνικος, Γαλιλαίος, Νεύτωνας, Αϊνστάιν, κ.α.) ο Κάρολος Δαρβίνος κατέχει εξέχουσα θέση. Η εργασία του για την εξέλιξη των ειδών, κυριολεκτικά συντάραξε τον κόσμο της εποχής του και ακόμη στις ημέρες έχει πολλά να πει. Η μεγαλοφυΐα του έγκειται στον τρόπο με τον οποίο συνδέει ανόμοια βιολογικά γεγονότα σε ένα ενιαίο και κατανοητό πλαίσιο, στη θεωρία της Εξέλιξης. Αυτή περιγράφεται στο έργο του Περί της Καταγωγής των Ειδών (Οn the Origin of Species).Η Καταγωγή των Ειδών δημοσιεύτηκε το 1859 σε 1250 αντίτυπα τα οποία εξαντληθηκαν αμέσως. Πραγματεύεται την εξέλιξη ποικίλων οργανισμών, από τις ορχιδέες έως τις φάλαινες!
Σεμεταγενέστεραβιβλίατουτο 1871, οΔαρβίνοςεξέτασετηνανθρώπινηεξέλιξηκαιτησεξουαλικήεπιλογή, στο The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex καιτο The Expression of the Emotions in Man and Animals. Επίσης, έγραψε μια σειρά από βιβλία που αναφέρονται στις έρευνες του για τα φυτά. Το τελευταίο βιβλίο του Δαρβίνου ασχολείται με τους γεωσκώληκες και την επίδρασή τους στο έδαφος. Ο Δαρβίνος αποδεικνύει ότι όλα τα είδη έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου από κοινούς προγόνους μέσω της διεργασίας της φυσικής επιλογής. Ήδη στην εποχή του υπήρχαν μελέτες σχετικά με την εξέλιξη, σύμφωνα με τις οποίες εθεωρείτο ότι κάθε γενιά φυτών ή ζώων προέρχονταν από άψυχη ύλη και εξελίσσονταν σε ανερχόμενη κλίμακα προς μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και τελειοποίηση. Ο Δαρβίνος δεν δέχτηκε αυτή την μονοσήμαντη εξέλιξη, αλλά διατύπωσε την «διακλαδιζόμενη» εξέλιξη, κατά την οποία κάποια είδη αποκλίνουν από κάποιον κοινό πρόγονο και ακολουθούν άλλους δρόμους χωρίς όρια. Αντίκρουσε έτσι και την 1 επικρατούσα αντίληψη ότι υπάρχουν συγκεκριμένα όρια ως προς το πόσο μπορεί να διαφέρει ένα νέο είδος από το αρχικό.
Από την προσαρμογή των σπίνων στις διαφορετικές συνθήκες που επικρατούσαν σε κάθε νησί, θεμελιώθηκε η πλήρης θεωρία της Eξέλιξης η οποία τονίζει την δύναμη της φυσικής επιλογής ώστε να διασφαλισθεί ότι οι επόμενες γενεές θα έχουν πιο ευνοϊκά χαρακτηριστικά που θα διευκολύνουν την επιβίωσή τους. Από το 1970 οι βιολόγοι μελέτησαν 20.000 σπίνους στα Γκαλάπαγκος και έδειξαν πώς αλλάζει το μέσο μέγεθος του ράμφους και του σώματος στις νέες γενιές ανάλογα με την διέλευση του El Niño και αντίστοιχα την μετατροπή του κλίματος από υγρό σε ξερό.